Oude foto’s

Wat zijn ze toch prachtig, die oude foto’s! De kleding, de haardracht, de stijl. Mooi om te zien. Mijn moeder heeft echt zo’n oude schoenendoos (die schoenen heb ik verzonnen, anders klinkt het heeeel raar) vol oude foto’s. Af en toe ga ik er even doorheen om te kijken, voelen en genieten.

De grap is dat ze oud genoeg moeten zijn om er zonder oordelen naar te kunnen kijken. Zie je een foto van jezelf van ongeveer 20 jaar geleden dan vind je dat je haar stom zat, dat je de compleet verkeerde kleding droeg die niet uitstraalde wat jij wilde,  en waarom heb je ooit zulke domme schoenen gekocht?! En Jezus!!! Die bril!!!

Maar de echt oude foto’s roepen alleen maar mooie gevoelens op. Je moeder als tiener of jonge vrouw zien is best een beetje gek. Ja, die is natuurlijk ook jong geweest. Bijna vergeten. Op die foto was jij nog niet geboren. Dacht ze nog niet aan trouwen, laat staan kinderen krijgen. Had ze dromen en verwachtingen.

Mijn moeder droomde groot. Ze wilde starten als kapster en eindigen met een keten aan kapsalons door heel Nederland. Het is er niet van gekomen. Ik wel, ik ben er wel gekomen en volgens mij heb ik de kapsalon keten een beetje in de weg gestaan. Voor straf heeft mijn moeder me geen goed haar gegeven. In plaats van haar dikke bos haar heb ik melkboerenhondenhaar. Eigen schuld, dikke bult.

De generatie vrouwen van ná de tweede wereldoorlog zag er wel heel mooi uit. Maar die van daarvoor? Nou, dat was ietsje minder als ik naar de nog oudere foto’s kijk. Die vrouwen moesten werken en hard ook. Die deden een doek om hun hoofd, schort voor en aan de slag. Het land op, een elftal aan kinderen voeden en schoonhouden en niet zeuren.Het leven was hard en bonkig, maar ze deden het gewoon. Niet lullen, maar poetsen. De hardwerkende generatie vrouwen.

En nu? Wat te doen met die oude foto’s? In die doos laten zitten of kan er wat leuks mee? Voor dit soort levensvragen heb je  natuurlijk Pinterest. Een onuitputtelijke bron van ideeën. Ook wel eens hele slechte trouwens. Dan zie ik van die typisch Amerikaanse foto’s voorbijkomen; niet doen! Niet mooi, slecht idee.

Maar ik dwaal af. Een collage maken kunnen we zelf bedenken. Ook leuk: elke foto inlijsten in eigen unieke lijstje en allemaal heel dicht bij elkaar hangen. Zo goed als tegen elkaar aan. Leuk effect. Een foto echt vergroten en aan de wand. De foto’s hebben niet de kwaliteit om ze echt scherp te houden bij vergroten, maar dat kan juist heel leuk uitpakken. Oh, en deze is ook grappig. De foto’s heel klein afdrukken en ‘inlijsten’ in een oud horloge. Zo heb je een unieke armband. En dan zo’n typisch Amerikaans idee: druk ze af en hang ze in de kerstboom. Nou, in ieder geval vier je dan kerst met de hele familie 🙂

Wat ik zelf nog kan bedenken is om series foto’s in te lijsten. Dus, zoals ik hier een beetje heb gedaan, alle vrouwen in de familie. Wat je hier ziet zijn mijn moeder, oma, overgrootmoeder en betovergrootmoeder. Dat kan natuurlijk ook met opa’s, ooms en tantes en ga zo maar door. Wel een waarschuwing: begin je eenmaal te rommelen door de doos met oude foto’s dan vergeet je helemaal de tijd. Voor je het weet ben je een paar uur verder. Maar dat is ‘mindful’ en dus goed voor je. Even in het moment zijn met foto’s van vroeger. Fijn!

Heb ik je kunnen inspireren om ook eens door de oude foto’s te gaan en er misschien iets mee te doen?

Laat het me weten. Vind ik leuk.

Tot de volgende blog.

 

 

 

2 Comments

  1. Pingback : Dirkje Sol » portet- en lifestyle fotografie » beroemde fotografen: Peter Lindbergh

  2. by katja mettivier meijer on 3 juli 2017  23:20 Beantwoorden

    40
    Het Veer

Leave a reply

Your email address will not be published.